Overblog
Editer l'article Suivre ce blog Administration + Créer mon blog
22 mai 2014 4 22 /05 /mai /2014 03:03

arbre-mort

Ici et en moi se joue une bataille, entre deux entités. Le crédule et l’incrédule, le solitaire et le farfelu, le bon et le mauvais, le triste et le joyeux, le beau et l’hideux. Ce champ de bataille où se dessinent la vie et la mort,  est la chasse gardée d’un monstre. Une aberration qui se terre dans les abîmes, là où nul ne peut aller, là où nul ne peut descendre, là où nulle lumière ne pénètre.

Il se gave de chaque échec, de chaque bataille perdue et de chaque victoire éphémère. Il se nourrit de chaque certitude douteuse et de chaque incertitude raisonnable. Chaque doute, chaque espoir, chaque illusion ou désillusion est pour lui un mets délicieux. Ce terrain boueux est son festin. Grignotant chaque morceau avec délice, les déchirant de ses crocs maléfiques, il rejette la peur et l’angoisse en guise de défection, et comme une trainée baveuse infecte ce théâtre de sa putréfaction.

Affaiblissant les deux parties de son venin mortel, il ne veut néanmoins tuer aucun des deux entités. Non…au contraire même ! Il les préserve.  Agonisants mais vivants, assez faibles pour ne pas se rebeller contre lui, mais suffisamment forts pour continuer à se battre et s’épuiser chaque jour d’avantage, afin de lui procurer sa pitance, sa  ‘victuaille’. Et cela jusqu’à qu’il n’y ait rien d’autre que son effroyable présence dans ce qui ne sera bientôt plus qu’un désert asséché.

Je me dois de le combattre, de le détruire, non par obligation, non par pitié, non par espoir ou croyance,  mais par choix et pour le geste.

Or si je ne peux atteindre son nid, si je ne peux le dénicher ou l’extraire sans tuer du même coup les deux combattants, je peux faire une chose : Le priver de sa pâture ;

Je vais donc ainsi, choisir le seul choix qui me reste :  Instaurer la paix et le laisser « crever de faim ! »  

K.t

Partager cet article
Repost0

commentaires

M

c'est judicieux


en même temps, c'est rassurant de savoir qu'on est débarrasser de notre trop plein d'échec... en un recyclage pas si ombrageux que cela


crois-tu qu'un très-haut se nourrisse de notre trop plein de joie, de notre sérénité? ce serait ballot...
Répondre

Présentation

  • : Le monde est fou....moi aussi.
  • : Pour ceux qui s'interrogent..sur l'amour,la guerre..la vie, et la mort. Sans oublier l'humour, le sexe, et le ROCK "n" ROLL, bien sûr
  • Contact

logo vdm big
Tout ce qui a un début, a une Fin.

همه از مرگ مي ترسند، من از زندگي سمج خودم...."

 
آن‌چه که زندگی بوده‌است از دست داده‌ام، ............... بعد از آنکه من رفتم، به درک، می‌خواهد کسی کاغذپاره‌های مرا بخواند، می‌خواهد هفتاد سال سیاه هم نخواند، من فقط برای این احتیاج به نوشتن که عجالتا برایم ضروری شده‌است می‌نویسم
S.Hédayat.
من گنگ خواب دیده و عالم تمام کر است ؛ من عاجزم از گفتن و خلق از شنیدن است

Droit, tout droit vers cette obscure clarté,

qui tombe des étoiles...

Sans-titre.jpg 

 
این چه حرفیست که در عالم بالاست بهشت
هر کجا وقت خـوش افتـاد همانجاست بهشت

دورخ از تیـــــــــرگی بخت درون تـــــــــــو بــود
گر درون تیــره نباشد همه دنیــــاست بهشت

A.TABRIZI 

Poète perse.

 

6a00d834515f9b69e20168e5c36718970c-800wi

 


مراد از زنده ماندن ، امتداد خورد و خوابم نیست
توان دیدن دنیای ره گم کرده در رنج و عذابم نیست
هوای همنشینی با گل و ساز و شرابم نیست .

جهان بیمار و رنجور است .
دو روزی را که بر بالین این بیمار باید زیست
اگر دردی ز جانش برندارم ناجوانمردی است .

نمی خواهم بمیرم تا محبت را به انسانها بیاموزم
بمانم تا عدالت را برافرازم ، بیفروزم

خرد را ، مهر را تا جاودان بر تخت بنشانم
به پیش پای فرداهای بهتر گل برافشانم
چه فردائی ، چه دنیائی !
جهان سرشار از عشق و گل و موسیقی و نور است …

نمی خواهم بمیرم ، ای خدا !
ای آسمان !
ای شب !
نمی خواهم
نمی خواهم
نمی خواهم

 مگر زور است ؟  

F;Moshiri

 

Condition humaine

iran  


(Saadi, Poète perse 1184-1283)

 553806_430808160316219_442424970_n.jpg


Celui sui se transforme en bête,
se délivre de la douleur d'être un homme


Coupable !!

banane-rock.jpg
  Boite à blabla

 

 

" Mais chanter,
Rêver, rire, passer, être seul, être libre,
Avoir l'oeil qui regarde bien, la voix qui vibre,
Mettre, quand il vous plaît, son feutre de travers,
Pour un oui, pour un non, se battre, -ou faire un vers !
Travailler sans souci de gloire ou de fortune,
A tel voyage, auquel on pense, dans la lune !
N'écrire jamais rien qui de soi ne sortît,
Et modeste d'ailleurs, se dire : mon petit,
Sois satisfait des fleurs, des fruits, même des feuilles,
Si c'est dans ton jardin à toi que tu les cueilles !
Puis, s'il advient d'un peu triompher, par hasard,
Ne pas être obligé d'en rien rendre à César,
Vis-à-vis de soi-même en garder le mérite,
Bref, dédaignant d'être le lierre parasite,
Lors même qu'on n'est pas le chêne ou le tilleul,
Ne pas monter bien haut, peut-être, mais tout seul !"
E.R

La vie ?!

 

کاش میشد سر نوشته خویش را از سر نوشت 

کاش میشد اندکی‌ تاریخ را بهتر نوشت

کاش میشد پشت پا زد بر تمام زندگی‌

داستان عمر خود را، گونی دیگر نوشت

The Only King

Music 4ever

28348 121812137842746 646493 n

 

logo_vdm_big.jpg


ميون يه دشت لخت زير خورشيد كوير
مونده يك مرداب پير توی دست خاك اسير
منم اون مرداب پير از همه دنيا جدام
داغ خورشيد به تنم زنجير زمين به پام


من همونم كه يه روز مي خواستم دريا بشم
مي خواستم بزرگترين درياي دنيا بشم
آرزو داشتم برم تا به دريا برسم
شبو آتيش بزنم تا به فردا برسم


اولش چشمه بودم زير آسمون پير
اما از بخت سيام راهم افتاد به كوير
چشم من به اونجا بود پشت اون كوه بلند
اما دست سرنوشت سر رام يه چاله كند


توی چاله افتادم خاك منو زندوني كرد
آسمونم نباريد اونم سرگروني كرد
حالا يه مرداب شدم يه اسير نيمه جون
يه طرف ميرم تو خاك يه طرف به آسمون


خورشيد از اون بالاها زمينم از اين پايين
هي بخارم مي كنن زندگيم شده همين
با چشام مردنمو دارم اينجا مي بينم
سرنوشتم همينه من اسير زمينم


هيچی باقی نيست ازم لحظه های آخره
خاك تشنه همينم داره همراش می بره
خشك ميشم تموم ميشم فردا كه خورشيد مياد
شن جامو پر می كنه كه مياره دست باد