Le maître voyant l'élève s'abandonner de plus en plus à la l'oisiveté le rappela à l'ordre :
- La vérité est dans la voie du milieu mon jeune élève; Ni trop, ni pas assez :
Ni trop à gauche, ni trop à droite, s'acheminer sur le chemin sans vouloir maîtriser, tout en ne se laissant pas maîtriser.
Ne pas s'attacher et pourtant ne jamais entièrement se détacher.
Ni retenir ni abandonner, ni s'enrichir ni s'appauvrir.
Être alerte dans la décontraction et décontracté dans l'action.
Agir après reflection mais jamais réfléchir pendant l'action.
Ni trop raide, ni trop souple, ni trop tendre ni trop dur, ne pas fléchir mais sans pour autant se raidire.
Être économe mais généreux, faire de ses faiblesses une force et de sa force une faiblesse.
Se souvenir puis oublier, sans oublier de se souvenir.
Ainsi est la voie du sage, ainsi est la vertu de la tempérance.
L'élève ouvrit grand les yeux, fixa longuement le maître d'un regard étonné, puis secouant la tête comme pour se réveiller, bailla!....et dans un long soupir, continua à rêvasser !
K.t
Droit, tout droit vers cette obscure clarté,
qui tombe des étoiles...
Celui sui se transforme en bête,
se délivre de la douleur d'être un homme
Coupable !!
Boite à blabla
| Juin 2012 | ||||||||||
| L | M | M | J | V | S | D | ||||
| 1 | 2 | 3 | ||||||||
| 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | ||||
| 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | ||||
| 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | ||||
| 25 | 26 | 27 | 28 | 29 | 30 | |||||
|
||||||||||
ميون يه دشت لخت زير خورشيد كوير
مونده يك مرداب پير توی دست خاك اسير
منم اون مرداب پير از همه دنيا جدام
داغ خورشيد به تنم زنجير زمين به پام
من همونم كه يه روز مي خواستم دريا بشم
مي خواستم بزرگترين درياي دنيا بشم
آرزو داشتم برم تا به دريا برسم
شبو آتيش بزنم تا به فردا برسم
اولش چشمه بودم زير آسمون پير
اما از بخت سيام راهم افتاد به كوير
چشم من به اونجا بود پشت اون كوه بلند
اما دست سرنوشت سر رام يه چاله كند
توی چاله افتادم خاك منو زندوني كرد
آسمونم نباريد اونم سرگروني كرد
حالا يه مرداب شدم يه اسير نيمه جون
يه طرف ميرم تو خاك يه طرف به آسمون
خورشيد از اون بالاها زمينم از اين پايين
هي بخارم مي كنن زندگيم شده همين
با چشام مردنمو دارم اينجا مي بينم
سرنوشتم همينه من اسير زمينم
هيچی باقی نيست ازم لحظه های آخره
خاك تشنه همينم داره همراش می بره
خشك ميشم تموم ميشم فردا كه خورشيد مياد
شن جامو پر می كنه كه مياره دست باد
Derniers Commentaires